Ken
High Score Hunter
NEO GEO BATTLE COLISEUM PlayStation2 import review
SNK Playmore, oftewel SNK voor de fans, leek enkele jaren geleden nog dood en begraven. De droom van een game waarin vechters van verschillende SNK games het tegen elkaar gaan zouden opnemen leek uiteen te spatten. Natuurlijk hadden we al jarenlang de King of Fighters serie, maar een ultieme compilatie werd deze nooit. Daarvoor miste ik nog teveel klassieke hoofdpersonages, van bijvoorbeeld de Samurai Spirits en Last Blade series. SNK ging na het faillissement door als SNK Playmore, wat na een moeilijke start, de harten van de fans weer heeft weten te winnen. Neo Geo Battle Coliseum moet de definitieve terugkeer van SNK inluiden en als deze game een voorbode is van wat er nog te komen staat, maak ik me nergens zorgen over.
Het begint misschien een beetje een cliché te worden, maar bij fighting games draait het slecht om één ding, en dat is de gameplay. Dat de achtergronden erg goed zijn gedaan en de animaties behoorlijk goed in elkaar steken, zijn met games als deze irrelevant. Speciale aandacht mag wel even gegeven worden aan de waanzinnige en ongeëvenaarde olieverf achtige artwork. Op het eerste oog heeft de gameplay wel iets weg van de veel bekritiseerde SVC Chaos. De game waar characters van SNK en Capcom het tegen elkaar opnamen had inderdaad last van ongebalanceerde gameplay. Als er echter twee vechtersbazen van SNK zelf tegenover elkaar stonden waar dit probleem zich niet zo kenbaar voordeed, was SVC Chaos best te pruimen. De reden waarom Battle Coliseum dus wél die balans heeft, is omdat alle characters uit de eigen gelederen komen.
Het tot een passend geheel smelten van de verschillende gameplay stijlen, is het grootste compliment wat ik SNK kan geven. Marco uit de sidescroller Metal Slug neemt het bijvoorbeeld op tegen Asura, een character uit de 3D game Samurai Spirits 64. Ik had vooraf nog mijn bedenkingen over bepaalde characters uit van oorsprong vrij slome games, zoals Hanzo en Fuuma uit World Heroes. Er is gelukkig veel individuele aandacht gegeven aan alle charachters op het gebied van animatie en gameplay, zodat deze niet uit de toom vallen. In de game zitten maar liefst eenenveertig characters verscholen. Je kiest van het rijke selectiemenu twee vechters, waarmee jij denkt de SNK bibliotheek de baas te kunnen zijn. Haohmaru van Samurai Spirits, die het opneemt tegen Kaede van Last Blade, wat willen we nu nog meer? Gedurende het gevecht kun je van character wisselen, om zo de ander weer even op adem te laten komen. Als je besluit tijdens het gevecht niet te wisselen, is het bij verlies van één character meteen afgelopen. Op deze manier is het belangrijk wanneer je wel of niet van character wisselt.
In tegenstelling tot het lachwekkende Capcom Fighting Jam, heeft SNK een zeer sterk deelnemersveld gekozen. Genoeg keuze uit King of Fighters, Fatal Fury, Last Blade, Samurai Spirits, Mark of the Wolves, Art of Fighting, World Heroes en dan nog een handjevol andere SNK titels. Je hebt tijdens het spelen van de game dan ook echt het gevoel dat je naar een hommage zit te kijken. Overal in de achtergronden zie je verwijzingen naar de games waar de characters vandaan komen. Als je hÃer als SNK fan nog niet tevreden mee bent, heb je gewoon geen idee wat er zich de afgelopen vijftien jaar op de Neo Geo heeft afgespeeld.
Een klein nadeel van Battle Coliseum zijn de enigszins lange laadtijden. Het duurt tien seconden voor een gevecht is geladen, wat toch op de PlayStation2 gemakkelijk verkomen had kunnen worden. 2006 zal voor mij het jaar gaan worden van SNK Playmore’s comeback. Het blijft frustrerend dat er nog steeds een te kleine groep gamers is die deze titels überhaupt kennen. Het zijn de grootvaders van de moderne fighting games en staan bovendien garant voor zeer diepe en verslavende gameplay.
Ken
SNK Playmore, oftewel SNK voor de fans, leek enkele jaren geleden nog dood en begraven. De droom van een game waarin vechters van verschillende SNK games het tegen elkaar gaan zouden opnemen leek uiteen te spatten. Natuurlijk hadden we al jarenlang de King of Fighters serie, maar een ultieme compilatie werd deze nooit. Daarvoor miste ik nog teveel klassieke hoofdpersonages, van bijvoorbeeld de Samurai Spirits en Last Blade series. SNK ging na het faillissement door als SNK Playmore, wat na een moeilijke start, de harten van de fans weer heeft weten te winnen. Neo Geo Battle Coliseum moet de definitieve terugkeer van SNK inluiden en als deze game een voorbode is van wat er nog te komen staat, maak ik me nergens zorgen over.
Het begint misschien een beetje een cliché te worden, maar bij fighting games draait het slecht om één ding, en dat is de gameplay. Dat de achtergronden erg goed zijn gedaan en de animaties behoorlijk goed in elkaar steken, zijn met games als deze irrelevant. Speciale aandacht mag wel even gegeven worden aan de waanzinnige en ongeëvenaarde olieverf achtige artwork. Op het eerste oog heeft de gameplay wel iets weg van de veel bekritiseerde SVC Chaos. De game waar characters van SNK en Capcom het tegen elkaar opnamen had inderdaad last van ongebalanceerde gameplay. Als er echter twee vechtersbazen van SNK zelf tegenover elkaar stonden waar dit probleem zich niet zo kenbaar voordeed, was SVC Chaos best te pruimen. De reden waarom Battle Coliseum dus wél die balans heeft, is omdat alle characters uit de eigen gelederen komen.
Het tot een passend geheel smelten van de verschillende gameplay stijlen, is het grootste compliment wat ik SNK kan geven. Marco uit de sidescroller Metal Slug neemt het bijvoorbeeld op tegen Asura, een character uit de 3D game Samurai Spirits 64. Ik had vooraf nog mijn bedenkingen over bepaalde characters uit van oorsprong vrij slome games, zoals Hanzo en Fuuma uit World Heroes. Er is gelukkig veel individuele aandacht gegeven aan alle charachters op het gebied van animatie en gameplay, zodat deze niet uit de toom vallen. In de game zitten maar liefst eenenveertig characters verscholen. Je kiest van het rijke selectiemenu twee vechters, waarmee jij denkt de SNK bibliotheek de baas te kunnen zijn. Haohmaru van Samurai Spirits, die het opneemt tegen Kaede van Last Blade, wat willen we nu nog meer? Gedurende het gevecht kun je van character wisselen, om zo de ander weer even op adem te laten komen. Als je besluit tijdens het gevecht niet te wisselen, is het bij verlies van één character meteen afgelopen. Op deze manier is het belangrijk wanneer je wel of niet van character wisselt.
In tegenstelling tot het lachwekkende Capcom Fighting Jam, heeft SNK een zeer sterk deelnemersveld gekozen. Genoeg keuze uit King of Fighters, Fatal Fury, Last Blade, Samurai Spirits, Mark of the Wolves, Art of Fighting, World Heroes en dan nog een handjevol andere SNK titels. Je hebt tijdens het spelen van de game dan ook echt het gevoel dat je naar een hommage zit te kijken. Overal in de achtergronden zie je verwijzingen naar de games waar de characters vandaan komen. Als je hÃer als SNK fan nog niet tevreden mee bent, heb je gewoon geen idee wat er zich de afgelopen vijftien jaar op de Neo Geo heeft afgespeeld.
Een klein nadeel van Battle Coliseum zijn de enigszins lange laadtijden. Het duurt tien seconden voor een gevecht is geladen, wat toch op de PlayStation2 gemakkelijk verkomen had kunnen worden. 2006 zal voor mij het jaar gaan worden van SNK Playmore’s comeback. Het blijft frustrerend dat er nog steeds een te kleine groep gamers is die deze titels überhaupt kennen. Het zijn de grootvaders van de moderne fighting games en staan bovendien garant voor zeer diepe en verslavende gameplay.
Ken
