'Hardcore gamer', wanneer?

[Anonymous]

Wat is de definitie volgens de forum leden van een 'hardcore gamer'.
Wanneer ben je een hardcore gamer?
Ben je een hardcore gamer als je een gigantische collectie hebt, maar eigenlijk nooit met een controller in je handen voor de buis zit?
Ben je een hardcore gamer als je alle 'rare' stuff in huis hebt, maar alles netjes luchtdicht verpakt hebt, en het nooit met je blote vingers zal aanraken.
Ben je een hardcore gamer, als je een kleine collectie hebt, maar erg dedicated ben naar de spellen die je speel, en hier halve dagen aan besteed.
Of ben je een hardcore gamer wanneer,... (fill in yourself).

Ik persoonlijk vind het maar een nare term, waarom word er onderscheid gemaakt tussen hardcore en mainstream gamers. Kunnen mainstream gamers niet dedicated zijn naar soft -en hardware fabrikanten? Waar is de lijn, en wie bepaald of iemand een hardcore gamer is, of een zogezegde mainstream gamer?

Meningen graag.

 

[Anonymous]

Een gamer is een gamer imo... En ik zie mezelf ook zeker niet als een hardcore gamer, just a gamer though ^^
Onderscheid tussen echte gamers en fanboy's/mainstream gamers kun je wel maken, aan de manier van posten en hun collecties

 

[Anonymous]

Leuke discussies zijn dit Mano

Misschien begeef ik me nu op glad ijs maar goed, ik zal mijn mening hierover vertellen.

Ik denk dat een hardcore-gamer iemand is die per definitie al wat langer meedraait in de gaming scene/industrie of hoe je het ook wil noemen. Iemand die pas sinds de PS2 of Xbox tijd meedraait of ook alleen maar kennis heeft genomen van dit soort consoles (PSX,PS2 of Xbox) vind ik dus geen 'echte' hardcore gamer, ondanks het feit dat deze persoon 8 uur per dag zit te gamen.

Een hardcore-gamer is iemand die verder (terug) kijkt dan de huidige gen consoles en ook games weet te waarderen die niet in de publiciteit staan (of 6 jaar oud zijn). Vaak is ook typerend dat hardcore-gamers een grote verzameling hebben. Dat kan je wel zien aan het grote collectie topic hier Maar een grote collectie wil niet per definitie zeggen dat je dan ook hardcore bent maar in de praktijk zien we nou eenmaal dat de echte fantiekelingen ook veel stuff verzamelen.

Verder denk ik dat de typische 'hardcore-gamer' gewoon niet meegaat met het mainstream publiek. Op de ene dag speel je een game op de Xbox helemaal suf, maar op andere dagen speel je alleen maar Saturn of Dreamcast, ondanks het feit dat je weet dat er een aantal nieuwe toppers zijn uitgekomen voor Xbox, PS2 of Cube. Het maakt allemaal niet uit want jij vermaakt je op dat moment nog veel te veel met je DC, Saturn of weet ik wat.

Tja, wie is nou hardcore gamer of niet? Dat is altijd moeilijk te zeggen maar ik denk dat ik voor mezelf wel de kenmerken hierboven beschreven heb. Persoonlijk denk ik ook dat op dit forum een aantal mensen gewoon hardcore zijn. Dat merk je gewoon aan de meningen, visies en bezigheden van deze personen.

Ik hoop dat ik het wat duidelijk en niet te lang hebben kunnen beschrijven

 

[DAY]

Een gamer is een gamer imo... En ik zie mezelf ook zeker niet als een hardcore gamer, just a gamer though ^^
Onderscheid tussen echte gamers en fanboy's/mainstream gamers kun je wel maken, aan de manier van posten en hun collecties

Ik ben het grotedeels eens met Gungrave. Vroeger in de tijd van de Atari 2600, Nintendo Entertainment System en Sega Master System was er nog geen onderscheidt tussen mainstream en harcore gamer. Je was gewoon gamer. Ten tijde van de Super Nintendo en de Sega Megadrive was er ook nog geen onderscheidt tussen harcore en mainstream en EA en een paar andere gamesproducenten maakten ook al veel vervolgen. Ten tijde van de playstation is naar mijn mening een enrome flow van sequels gekomen en steeds minder orginele nieuwe titels. internet is volgens mij deze tijd erg populair geworden, waardoor er steeds meer discussie over is gekomen. oudere gamers voelden zich harcore gamer (sorry gameholic) en nieuwe gamers die ook sequels spelen waren mainstream. Het is naar mijn mening dus een term die bedacht is door gamers wiens ego gekrenkt is dat zij niet meer de enigen waren die gameden.

 

[Ken]

Ten tijde van de Super Nintendo en de Sega Megadrive was er ook nog geen onderscheidt tussen harcore en mainstream.

Deze tijd is juist het begin geweest van deze stroming, met de komst van de Neo Geo Home System. Mensen die een Amerikaanse of Japanse SNES kochten, omdat de PAL SNES inferieur was en magazines ontdekten waar over arcade en import werd gesproken (bijv.CVG, EGM).

Toen ging er binnen deze stroming weer een groep verder die een Japanse Neo Geo wilden, omdat in de Amerikaanse Samurai Showdown geen bloed zat en in Samurai Spirits wel.

Door de komst van internet zijn er veel meer van dit soort gamers bijgekomen, maar als ik met iemand praat weet ik meteen of diegene uit hetzelfde hout is gesneden. En dan heb ik het over mensen die voor de komst van internet voor schooltijd voor de winkel stonden en naar binnen renden om Sega Rally voor de Saturn of SF2 voor de SNES aan te schaffen Amerikaans voor 250 piek. Wat een prachtige tijden...koester deze. Zelfs nog in de PlayStation2 begin periode was het kopen van games van internet nog niet zo vanzelfsprekend en mocht ik mooi 280 (!) piek betalen voor Onimusha en zelfs 300 voor Gran Turismo 3.

 

[Anonymous]

Als ik de meningen zo lees ben ik iig safe op het hardcore gaming gebied, yay! :lol:
Ik vond laatst toen ik bij me pa was nog een heleboel oude EGM's, damn, issues met verschillende Darkstalker's en SF Alpha's, ik kwijlde vroeger echt over die games man.

 

[legztec]

Als ik de meningen zo lees ben ik iig safe op het hardcore gaming gebied, yay! :lol:
Ik vond laatst toen ik bij me pa was nog een heleboel oude EGM's, damn, issues met verschillende Darkstalker's en SF Alpha's, ik kwijlde vroeger echt over die games man.

Hahah dat komt me bekend voor!. Alleen waren de EGM's bij mij nog over SF2.
Ik weet nog dat de eerste EGM die ik had over SF2 een aantal plaatjes miste welke versiersel voor mijn agenda destijds waren geworden.
:lol:

 

[Anonymous]

Over SF2 hoefde ik niet te kwijlen in de EGM, die hadden we.

 

[DAY]

Na een avond goed nagedacht te hebben(en een beetje Gran Turismo 4 spelen) probeer ik weer een weerwoord te vinden.

Toen ik destijds de eerste beelden van de Neo zag in het gamesprog van Martijn Krabbe was ik ook verkocht, maar ik ben wel danig geschrokken van de prjizen. Ook ik heb destijds vooral engelse/ amerikaans bladen gelezen zoals Electronic gaming monthley, Computer and Videogames, Gamesmaster en de US Gamepro en ik heb ook voor de winkels gestaan voor de Amerikaanse versies van Starfox (starwing en Lylat wars klinkt naar mijn mening voor geen meter). Maar zover ik weet is draait de US Snes alleen op een hoger Herz frequentie en is de gameplay over het algemeen hetzelfde en elke 'goede' gamer zal altijd zeggen gameplay over graphics. Wel moet ik zeggen dat vooral veel RPG's nooit het licht hebben gezien in Europa, waardoor liefhebbers van dit genre vaak wel moesten importeren, maar 'hardcore' gamers zijn toch niet alleen RPG liefhebbers?

qua tijdschriften was de ommekeer bij mij gekomen toen de PU uitkwam. Je merkte dat dat ook liefhebbers waren en de games op een juiste manier beoordelden. Ik kan mij nog goed herinneren dat Bjorn een zeer laag cijfer voor Mario kart op de SNES gaf en dat iedereen in de pen klom, maar nu terugreflecterend op die review denk ik wel dat hij gelijk heeft. Na twee jaargangen ging de PU helaas naar een bedenkelijk niveau. maar gedurende de eerste twee jaargangen van de PU heb ik alleen daarnaast nog de Gamesmaster gelezen, maar ben ik daarom minder dedicated?

Dus wanneer je dedicated ben, dan ben je een 'hardcore' gamer, maar iemand die bijvoorbeeld alle FIFA's koopt kan toch ook dedicated zijn naar deze sereie toe, is dit dan een hardcore gamer? En is Sven van de Gamepro een minder 'hardcore'gamer omdat hij amerikaanse neo spullen spaart en geen Japanse? naar mijn mening niet, daarom vindt ik nog steeds een gamer is een gamer en iedereen beleeft het gamen op een andere maneir en daarom is naar mijn mening de 'hardcore' gamer nog steeds een term die bedacht is door gamers wiens ego is gekrenkt doordat iedereen nu gamed.

 

[DNL]

Hardcore gamer heeft ook iets met underground te maken. Zoals Ken al zei, je weet meteen wanneer iemand hardcore is of niet. Heeft ook te maken met de kennis die iemand heeft van zeldzame en moeilijk te verkrijgen games, hoe idioot het ook klinkt. Ook het verzamelen van dingen zoals artbooks en game music behoort hier toe.

Als je met iemand kunt praten over games waarvan net 10 mensen in Nederland het bestaan van afweten, dat is voor mij hardcore.

 

[Anonymous]

Aan het begin van de discussie werd de tegenstelling 'gamer' vs 'collector' geopperd. Die is er inderdaad, maar ik denk dat sommige gamers de overstap kunnen maken naar collector. Zij spelen nog steeds fanatiek hun games, maar willen bijv. een geseald exemplaar in de kast hebben staan. Dat kan het begin zijn van een meer 'diepgaande' verzameling rondom één game of een serie. Soundtracks, action figures, tijdschriften, sleutelhangers, etc. komen dan de hoek om kijken.

Verder ben ik het helemaal met DreamerNL eens.
Ik denk wel dat het hardcore gedeelte meer zit in de toespitsing naar één game/genre, gewoonweg door tijdsgebrek (een hardcore 'allround' gamer klinkt mij erg vreemd in de oren).

Het underground gedeelte is zeer zeker een groot deel van het hardcore gamen. Maar dat kan het ook zo eenzaam maken, want even snel een gamepje spelen met een vriend(in) die toevallig komt aanwaaien is er niet bij.

Details zijn van vitaal belang. Ik denk dan aan de opbouw van een collectie (heb je nagedacht over je keuzes of heb je blindelings goedkope kavels opgekocht, want 'size doesn't matter' als het gaat om een game-collectie), draai je je importgames op 60 Hz, speel je je 2D fighters met een speciale stick.

 

[Mildoe]

Ik beschouw mezelf niet echt hardcore. Ik heb redelijk standaard spul staan. Maar ik ben zeker geen casual gamer. Gamen is mijn passie. Ik koop dat wat ik leuk vind en niet wat anderen leuk vinden.

Maar hardcore zijn mensen met extreem veel kennis over de industrie. Hebben meestal wel veel shit in huis staan. En dan ook hele leuke zeldzame dingen.

Ik denk dat het niet echt uitmaakt...gamers zijn gamers. Of ze nou wel of niet zeldzame dingen hebben of veel shit. We zijn allemaal in deze gamingworld gerold om lekker een spel te spelen. We zijn tenslotte allemaal lotgenoten! (verbroederend he?)

 

[Anonymous]

Als je gewoon lekker je ding doet zonder je ook maar ene flikker aan te trekken van de voorwaarden en oordelen die andere mensen aan je verbinden ben je wat mij betreft gewoon hardcore, of je dit nou met Jak & Daxter, Radiant Silvergun, Metal Slug 2 of dodonpachi doet daar niks aan af imo.

 

[legztec]

-???mode-

Over SF2 hoefde ik niet te kwijlen in de EGM, die hadden we.

Dacht je dat ik die niet gehad heb dan?
:lol:
-/???mode-

Maar over hardcore gamers kan je lang discusieren maar uiteindelijk hangt het toch af van je definitie van hardcore gamen.

Of het nou hardcore is ofnie volgens mij zitten we hier wel met zijn allen met de koppen de zelfde kant op.

 

[Anonymous]

Dacht je dat ik die niet gehad heb dan?

Daar twijfelde ik ook niet niet over.

 

[Anonymous]

-???mode-

Over SF2 hoefde ik niet te kwijlen in de EGM, die hadden we.

Dacht je dat ik die niet gehad heb dan?
:lol:
-/???mode-

Maar over hardcore gamers kan je lang discusieren maar uiteindelijk hangt het toch af van je definitie van hardcore gamen.

Of het nou hardcore is ofnie volgens mij zitten we hier wel met zijn allen met de koppen de zelfde kant op.

Lijkt mij de beste omschrijving

Je kan natuurlijk ook wel zeggen dat hardcore gamen 24 u per dag 7 dagen in de week gamen is maar daar moet je natuurlijk wel de tijd voor hebben

 

[Anonymous]

Imo is een hardcore gamer gewoon iemand die zich er veel in verdiept. Ik ken genoeg mensen die gamen wel veel, maar weten het fijne er niet echt van (ze kopen maar wat, lezen er niet over etc) en die zie ik dus niet echt als Hardcore. Ze vragen zich bijvoorbeeld af wanneer Tekken op de Xbox komt om maar iets te noemen.

Ik had destijds een paar jongens leren kennen op de MBO en die zaten in de underground zoals Dreamer zegt; ze spelen naast de huidige games ook Retro en de onbekendere titels zoals jp imports en ze weten precies wat ze tof vinden en wat niet, bovendien werden games ook gemasterd, dus alles werd gehaald in een RPG. Een blaadje als de PSM of EGM werd ook maandelijks gekocht (is toch een factor, bij de meeste is het de PU). Ook hing ik veel met ze in de Arcade tijdens tussenuren of na schooltijd. Dit lijkt mij weer meer een voorbeeld van Hardcore.

Dit lijkt mij een goed beeld van het verschil tussen Hardcore en Niet-Hardcore.

 

[Anonymous]

Dus 'underground gamers' die spelen ook retro?
Volgens mij spelen wij (ik kan gerust wij zeggen want ik heb wel een idee wie hier allemaal zitten en hoe oud iedereen is) alleen retro omdat we dat tijdperk ook daadwerkelijk hebben meegemaakt, en toen ook al fanatiek gamede. Stukje sentiment.
Ik kan me best voorstellen dat een kid van pakweg 10, 11 jaar daar geen moer om geeft, PSX en zelfs PS2 al zijn waarschijnlijk zijn 'jeugdherinneringen', en als hij een PSP in zijn knuisjes heeft wat boeit hem dan klassiekers als Bomberman of Bust-a-Move. De Tekkens en Ridge Racer's zijn zijn klassiekers. Importeren stelt ook al niks meer voor, whats left?

 

[Ken]

Nou ik denk dat mensen die nu het gamen ontdekken en in hun tienerjaren zitten gewoon niet meer de kans hebben om de schade in te halen. Je hoort wel eens mensen praten die dan binnen 3 jaar opeens een onwijze collectie hebben aangelegd, maar je ziet dan wel meteen waar het er binnen zo'n collectie aan schort.
Je kunt jezelf helemaal blind kopen en alle games hebben in de hele wereld, maar als je dan alsnog alles op AV speelt op je tv'tje, dan weten de meesten hier wel hoe laat het is...

Prijs jezelf gelukkig en onderschat vooral je eigen kennis niet, want mensen die er nu mee beginnen zijn er ongetwijfelt stikjaloers op om die tijd te hebben gemist. Vroeger was alles beter, dat niet per se maar ik had het niet willen missen.

 

[Anonymous]

Nou ik denk dat mensen die nu het gamen ontdekken en in hun tienerjaren zitten gewoon niet meer de kans hebben om de schade in te halen. Je hoort wel eens mensen praten die dan binnen 3 jaar opeens een onwijze collectie hebben aangelegd, maar je ziet dan wel meteen waar het er binnen zo'n collectie aan schort.
Je kunt jezelf helemaal blind kopen en alle games hebben in de hele wereld, maar als je dan alsnog alles op AV speelt op je tv'tje, dan weten de meesten hier wel hoe laat het is...

Prijs jezelf gelukkig en onderschat vooral je eigen kennis niet, want mensen die er nu mee beginnen zijn er ongetwijfelt stikjaloers op om die tijd te hebben gemist. Vroeger was alles beter, dat niet per se maar ik had het niet willen missen.

Helaas ben ik dus een van die mensen, ben momenteel net 16 geworden en game pas sinds een tijdje weer fanatiek. Een bepaalde periode de NES en SNES meegemaakt, maar pas met de PSX, NGC, PS2 ed. kwam het pas voor mij opzetten.. Toen flinke pauze gehad en nu sinds een half jaar weer bezig.
Erg jammer dat ik niet die wat oudere tijden mee heb gemaakt, maar so be it. Ik ben gelukkig met wat ik heb, en ben nog lang niet uitgegamed.. Ik ga door op mijn eigen tempo met mn eigen interesses, that's my way